“Je leert door te doen en je krijgt zóveel terug.”

Toen Elvira stopte met werken, merkte ze dat ze iets miste. Niet omdat ze stil wilde zitten, maar juist omdat ze graag bezig is én graag onder de mensen blijft. In de winter is tuinieren minder aantrekkelijk, vertelt ze. Daarom ging ze op zoek naar een fijne en zinvolle invulling van haar week. Sinds april 2024 is ze een dag in de week vrijwilliger bij Hoenwaard. En inmiddels kan ze zich bijna niet meer voorstellen dat ze het níet zou doen.

Elvira werkte 33 jaar bij de Rijksoverheid (personeelszaken) de laatste jaren als teamleider. Na gestopt te zijn met werken, dacht ze eerst: misschien wil ik iets met dieren doen. Maar toen ze verder keek, kwam ze uit bij de ouderenzorg. Ze hoorde in haar omgeving én via het nieuws hoe zwaar het werk in de zorg kan zijn. Dat raakte haar.

Wat haar aansprak? De combinatie van er zijn voor bewoners én tegelijk de zorgmedewerkers ontlasten. “Dat had ik in mijn hoofd toen ik ging solliciteren,” zegt ze. Ze liep eerst een paar keer mee. Die eerste dag vond ze meteen bijzonder. Juist omdat je pas echt voelt wat het betekent als je er bent, in de huiskamer, tussen de mensen.

“De band met bewoners verzin je niet van tevoren,” vertelt Elvira. “Dat groeit.” Ze omschrijft het als vertrouwd. Ze had geen ervaring in de zorg en dus ook niet met dementie en dacht dat ze dat misschien lastig zou vinden. Maar dat bleek heel anders. “Ik doe veel op gevoel,” zegt ze. Rustig blijven, toegankelijk zijn en gewoon kijken wat werkt.

Soms helpt een wandeling om iemand even uit zijn of haar eigen wereld te halen. Soms is het juist genoeg om naast iemand te zitten, zonder veel woorden. En soms lukt het even niet. “Iedereen heeft stemmingswisselingen. Dan is het de volgende keer beter.” Dat is ook precies wat ze nieuwe vrijwilligers meegeeft: je hoeft niet meteen alles te kunnen. Je leert door het te dóén.

Wat Elvira ook mooi vindt, is het contact met collega’s. Ze luncht mee, praat met zorgmedewerkers over wat er speelt en voelt zich echt onderdeel van het team. Ze is mee geweest met teamuitjes en wordt uitgenodigd voor workshops. Soms schuift ze aan bij een overleg, omdat ze het interessant vindt en graag meedenkt.

Er zijn ook momenten die binnenkomen. Pasgeleden overleed een bewoner. Elvira merkte hoe verdrietig dat is, niet alleen voor de mensen op de afdeling, maar ook voor de partner en familie. Juist dan is het fijn dat je met collega’s kunt delen wat het met je doet. En tegelijkertijd voelt ze dan extra: dit is werk met betekenis.

Haar favoriete momenten? Eén-op-één tijd. Even iemand geruststellen. Samen een rondje lopen. Of praten over iets persoonlijks, een herinnering van vroeger. “Je krijgt hier zóveel dankjewels,” zegt ze. “Het wordt echt gewaardeerd dat je er bent.”

Twijfel je of vrijwilligerswerk bij je past? Elvira is heel duidelijk: “Gewoon een keer meelopen.” Na één of twee keer weet je vaak al of het bij je past. Je hoeft niet ‘oud’ te zijn om vrijwilliger te worden, zegt ze. “Ik ben nu de jongste.” En juist die mix van leeftijden is waardevol.

Ben je benieuwd wat jij kunt betekenen op jouw manier, met jouw talent? Kijk dan welke vrijwilligersrol bij je past en meld je aan!