Van stagiair tot community coach: Yvonne vond haar plek bij Het Baken

Als je Yvonne Bakker vraagt waar ze zich thuis voelt, hoeft ze niet lang na te denken. “Hier,” zegt ze resoluut. Met ‘hier’ bedoelt ze locatie Seewende van Zorgverlening Het Baken in Nunspeet. Een plek waar ze al bijna vijftien jaar rondloopt, groeide, leerde en steeds opnieuw ontdekte wat werken in de zorg voor haar betekent.

Yvonne is 32 jaar en begon ooit als stagiair Maatschappelijke Zorg via Landstede in Harderwijk. Ze was zeventien, wilde vooral werken en geld verdienen. “Ik begon als gastvrouw in de huiskamer,” vertelt ze. “Dat was prima voor die leeftijd.” Ze kreeg een nul-urencontract voor de weekenden en combineerde dat met stages, onder andere in de verslavingszorg. Toch keerde ze steeds weer terug naar Het Baken. Eerst bij De Voord, later ook bij Seewende. “Ik bleef eigenlijk gewoon hangen.”

Na haar opleiding stopte Yvonne tijdelijk met leren en ging ze werken in de flexpool als gastvrouw. Overdag huiskamerdiensten, bewoners vermaken, aanwezig zijn. “Die functie bestaat nu niet meer, maar toen was het echt een mooie manier om ervaring op te doen.” In die periode werd haar meerdere keren gevraagd of ze de opleiding tot Verzorgende IG wilde doen. Maar het leven liep anders: Yvonne raakte zwanger van haar oudste zoon. “Eerst mijn gezin, die opleiding komt later wel.”

Toen de flexpool verdween en ze een vaste locatie mocht kiezen, was de keuze snel gemaakt. Seewende voelde meteen goed. “Ik had daar de meeste klik met het team. Als er iemand ziek was, zei ik altijd: plan mij maar in.” Dat gevoel van thuiskomen is nooit meer weggegaan.

Na haar verlof ging het ineens snel. Nog voordat haar zwangerschapsverlof officieel was afgelopen, startte ze met de VIG-opleiding. Eén dag per week naar school, daarnaast een contract van 24 uur met onregelmatige diensten. “Dat was heel goed te combineren. Mijn ouders pasten vaak op, zij stonden volledig achter me en mijn zoon was nog zo klein.” Anderhalf jaar later had ze haar diploma. “Toen voelde ik pas echt: ja, dit werk past bij mij.”

Wat haar aantrok in de functie van Verzorgende IG? “Het is niet alleen het wassen en aankleden. Het gaat om de handelingen, de verdieping in ziektebeelden, het begeleiden van familie en het er zijn in de laatste levensfase. Elke bewoner is anders, dat maakt het uitdagend.”

Vijf jaar geleden kwam daar een nieuwe stap bij. Tijdens een verbouwing bij Seewende viel de community coach tijdelijk uit. Yvonne werd gevraagd om die rol over te nemen. “Ze zag dat ik die uitdaging nodig had.” Wat begon als een tijdelijke invulling, werd een vaste functie. Ze volgde trainingen, onder andere in groepsdynamica. “Dat wordt hier echt gestimuleerd. Ik heb eigenlijk nog nooit hoeven solliciteren; het is allemaal vanzelf gegaan.”

In al die jaren is er veel veranderd in de ouderenzorg, maar één ding bleef hetzelfde voor Yvonne: het gevoel van steun. “De organisatie staat altijd achter je en denkt met je mee. Het voelt alsof je hier thuiskomt.”

Momenten met bewoners blijven haar bij, vooral in de laatste fase van hun leven. Ze vertelt over een bewoner die recent erg bang was om te sterven. “Dan raakt het je. Soms hoef je niets te zeggen, alleen er zijn. Die laatste momenten zijn altijd bijzonder.”

Een goede werkdag? “Als ik mijn taken goed heb afgerond en de kwaliteit van zorg klopt. Als collega’s bij me komen en ik er voor hen kan zijn.” Want dat is haar rol nu: aanspreekpunt zijn, verbinden, zorgen dat de community blijft draaien.

Waarom Seewende? Yvonne glimlacht. “Omdat ik hier mezelf kan zijn.”